Noroi (2005), Japon korku sinemasının found footage türündeki en etkileyici örneklerinden biridir. Yönetmen Kōji Shiraishi'nin imzasını taşıyan film, paranormal gazeteci Masafumi Kobayashi'nin kaybolmadan önce tamamladığı son belgeselin görüntüleri üzerinden ilerler. Kobayashi, tuhaf sesler ve açıklanamayan olaylar üzerine başladığı araştırmasında, kadim ve şeytani bir varlık olan Kagutaba'nın izini sürer. Bu araştırma onu, medyumlar, psikikler ve lanetli bir çocuğun yer aldığı ürpertici bir gizemin içine çeker.

Filmin gücü, belgesel tarzındaki gerçekçi anlatımından ve yavaş yavaş örülen gerilimden gelir. Sıradan televizyon belgeseli estetiği, izleyiciyi olayların gerçekliğine inandırarak son derece rahatsız edici bir atmosfer yaratır. Oyunculuklar doğal ve inandırıcıdır; özellikle gazeteci Kobayashi karakteri, profesyonel merakıyla giderek artan tehlikenin farkına varışı arasındaki dengeyi başarıyla yansıtır.

Noroi, tipik 'sıçratma' korkularından uzak, psikolojik ve mitolojik derinliği olan bir yapımdır. Kagutaba efsanesi üzerinden ilerleyen hikaye, izleyiciyi karmaşık bir sembolizm ve rahatsız edici görüntüler labirentinde kaybolmuş hissettirir. Finali ise, uzun süre akıllardan çıkmayacak türden, şok edici ve düşündürücüdür.

Japon korkusunun inceliklerini seven, yavaş tempolu ama sonunda ödülünü fazlasıyla veren, zekice kurgulanmış gerilimler arayan izleyiciler için Noroi mutlaka izlenmesi gereken bir kült klasiktir. Görünüşte basit bir belgesel gibi başlayan bu yolculuk, izleyiciyi beklenmedik ve ürpertici bir sona doğru sürükler.