Alain Resnais'in yönettiği 1959 yapımı Hiroshima Mon Amour, sinema tarihinin en önemli Yeni Dalga filmlerinden biridir. Film, Hiroşima'da bir savaş karşıtı film çeken Fransız bir aktris (Emmanuelle Riva) ile evli bir Japon mimar (Eiji Okada) arasında geçen kısa ama yoğun bir ilişkiyi merkezine alır. İkilinin karşılaşması, sadece kişisel bir çekimden ibaret değildir; aynı zamanda iki farklı kültürün, iki farklı savaş travmasının (Hiroşima'nın atom bombası felaketi ve aktrisin kişisel savaş anıları) buluşmasıdır.

Senaryosu Marguerite Duras'a ait olan film, zaman ve hafıza temalarını olağanüstü bir şiirsellikle işler. Geleneksel anlatı yapısını reddederek, karakterlerin iç monologları, geçmiş ve şimdi arasındaki kesintisiz geçişler ve belgesel görüntülerle harmanlanmış bir anlatım sunar. Emmanuelle Riva ve Eiji Okada'nın performansları, tutku, acı ve melankoliyi kelimelerin ötesine taşıyan derinlikli bir sessizlikle aktarılır.

Hiroshima Mon Amour izlemek, sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda savaşın bireyler ve toplumlar üzerindeki silinmez etkileri üzerine düşünmektir. Görsel olarak çarpıcı, duygusal olarak sarsıcı bu başyapıt, sinemanın anlatım olanaklarını genişletmiş ve izleyiciye unutma ile hatırlama arasındaki ince çizgiyi sorgulatmıştır. Sanat sinemasına ilgi duyan herkesin mutlaka izlemesi gereken, zamansız bir klasiktir.